Van hebben naar zijn.
In Den Haag horen we nooit de vraag "van wie is de aarde?", of "van wie is het water?" Vrijwel stilzwijgend lijkt alles opgenomen in de zogenaamde vrije markteconomie. Niet alleen arbeid, maar ook de materie eigenen we ons als vanzelfsprekend toe.
We lopen aan tegen de nadelen van dat systeem: Er zal actief gezocht moeten worden naar andere vormen van handelen (economie). Een handelen dat heilzaam is voor al het Leven en de Aarde. Dat zijn wij verplicht aan onze kinderen en kleinkinderen en aan de Aarde zelf. De urgentie om dit te doen is onvoldoende doorgedrongen in de gangbare politiek. Er is geen visie over "Vooruitgang". Economische groei wordt tot nu toe gemeten aan de hoeveelheid geld die rond gaat, niet aan dat wat werkelijk van waarde is. Dit is een dynamisch proces.
De blanco lijst staat voor "gezond verstand" en "luisteren". Dit betekent luisteren naar mensen die het echte werk moeten doen, die weten wat er aan de hand is en hoe het in werkelijkheid gaat. Dit zijn alle mensen van een gemeenschap, iedere werknemer en elke baas die ook op de werkvloer komt. Het gaat ook om het toepassen van kennis en vaardigheden die wij hebben, en daarbij alle kansen en initiatieven te benutten die bijdragen aan meer bewustwording en zorgvuldig omgaan met de aarde en al wat leeft.
Al veel te lang worden besluiten ingegeven door zogenaamde efficiëntie van de grootschaligheid. Oneigenlijke economische motieven, ingegeven door angst en het schijnbare belang van enkelingen, zijn de grondslag voor veel beleid met een eenzijdige, ouderwetse kijk op economie. Gevolg is niet alleen sociale onrust en onbehagen, ook ecologische rampen en een slechtere gezondheid staan ons te wachten als we geen rekening houden met het geheel.
Bij iedere beslissing zouden wij ons af moeten vragen of die ingegeven is door een plaatselijke gemeenschap of van hoger hand wordt opgelegd. Is dit laatste het geval dan is grote zorgvuldigheid geboden. Zijn er eerlijke uniforme regels die internationaal gelden en misbruik, inefficiëntie, vervuiling voorkomen? Wordt energie gespaard en het klimaat bewaard? Kan het water natuurlijker zijn gang gaan? Wordt de aarde (mens, dier en plant) er geestelijk en lichamelijk gezonder door? Schaadt de landbouw de aarde niet? Wordt biodiversiteit versterkt en bewaard?
Kunnen deze vragen met JA worden beantwoord, dan is het een goede beslissing. Zo niet, dan hebben we een probleem en moet een alternatief worden gevonden, het sociaal, ecologisch meest economische alternatief.
Dit betekent o.a. delen wat de aarde kan bieden, om ondertussen ook actief te werken aan het dichten van de kloof tussen arm en rijk. In eigen land, maar ook tussen de bevolkingsgroepen op de diverse continenten. Het betekent inzet op voorkomen van ziekten, voorkomen van klimaatverandering, voorkomen van ecologisch verval en voorkomen van stress .....
De mensheid heeft enorme uitdagingen: klimaatverandering, mileugebruiksruimte delen, gezinsplanning, bewaren van energie en water, landschapsherstel en het laten groeien van harmonieuze stedelijke gemeenschappen. Dat kan alleen als iedereen meedoet en verantwoordelijk wil zijn (Participatie) en we veel meer delen en samen werken voor een fijne plek onder de zon voor iedereen.
Alle ministeries, vooral onderwijs, zijn daarbij belangrijk. Samenwerken in de speciale Task Forces voor duurzame ontwikkeling en communicatie met alle betrokkenen dagelijks promoten...zou ik zeggen.
Lies Visscher
zondag, oktober 22, 2006
zaterdag, oktober 14, 2006
EU Health in all Policies conference proposes deep integration of health across sectors
Press release: 21/09/05
EU Health in all Policies conference proposes deep integration of health across sectors.
The high-level expert conference on Health in All Policies, organised under the Finnish Presidency of the EU and held in Kuopio ended after two days of deliberations, 21 September, with a range of proposals on key issues to do with mainstreaming health concerns across different policy sectors and at local, national and EU level.
Some 270 participants from across the EU attended the conference. They represented policy-makers, expert research and lobbying institutions and international organizations. The main question discussed in the conference was how to identify how health concerns and policy action can be better integrated into other policy areas.
Speaking at the closing of the conference, Markos Kyprianou, the Commissioner for Health and Consumer Protection, said that the event had rightly underlined the need for consistent policy-making on health. “The European Commission has an overarching aim to pursue an integrated approach to policy making – a ‘joined-up’ approach – which benefits the physical, social and financial health and wellbeing of European citizens.”
“Health is related to many important Union strategies and policies, such as the Lisbon and sustainable development strategies,” said Minister of Health and Social Services Liisa Hyssälä. “It would be especially useful to have information about the most crucial health impacts of these and other horizontal policies. There should be better attention paid to health effects in economic and trade policies.” She stressed that all EU policies have impacts on health and that this must be taken better into account, as the treaty requires.
The conference discussed in particular health inequalities as a multisectoral challenge; diet, nutrition and physical activity in countering the epidemic of chronic diseases; alcohol policies and the need to balance macroeconomic impacts and the health harm of alcohol use; transport and environment and related health matters; and mental health and public policies.
Clive Needle, Director of the EuroHealthNet Liaison Office and rapporteur of the conference, outlined the main recommendations of the workshops and led a plenary discussion on the issues they cover. He said that the many ideas sketched by the conference background papers and in the preparatory work had been fleshed out by the workshops. The different workshop themes intersect closely but demand distinct and varying responses.
Many of the proposals on the different themes concern making better use of impact assessments, comparable data and information and generally enhancing intersectoral cooperation.
In the area of nutrition and physical activity, the problem is better documented. Workshop proposals on this covered the need to for such things as CAP reform to target consumption of healthier foods and for trade agreements to incorporate public health aspects. They also covered traffic policies, urban planning, communication and mass media, sports, health equity and the situation of population groups. The issue of transport and environment has a particular impact here but requires specific attention, for instance in the area of evidence-based policy making. The issue of mainstreaming, while relevant to all themes, was seen as having particular leverage in the area of mental health, where fragmented and non- comprehensive approaches have been a problem.
Overall, the multifarious recommendations of the conference make up a thorough overview of how health in all policies can advance. The conference identified clear hooks and triggers between health quality and improvement and the development and growth of the EU economy. It made clear that progress on this front to ensure that the two are mutually enhancing is crucial to the Union’s sustainable development.
The proposals raised at the conference will be drawn up for inclusion into the Presidency Conclusions presented to the next session of the Council in November. “Let’s not just leave it up to the Presidency to do this work,” said Clive Needle, “but take the action proposals back to our own sectors.” The challenge, he said, is to ensure the suggestions of the conference are taken up. “How can we now turn them into real action?”
In connection with the conference the Presidency has published the book ‘Health in all policies – Prospects and Potentials’, which is available from the Ministry of Social Affairs and Health.
EU Health in all Policies conference proposes deep integration of health across sectors.
The high-level expert conference on Health in All Policies, organised under the Finnish Presidency of the EU and held in Kuopio ended after two days of deliberations, 21 September, with a range of proposals on key issues to do with mainstreaming health concerns across different policy sectors and at local, national and EU level.
Some 270 participants from across the EU attended the conference. They represented policy-makers, expert research and lobbying institutions and international organizations. The main question discussed in the conference was how to identify how health concerns and policy action can be better integrated into other policy areas.
Speaking at the closing of the conference, Markos Kyprianou, the Commissioner for Health and Consumer Protection, said that the event had rightly underlined the need for consistent policy-making on health. “The European Commission has an overarching aim to pursue an integrated approach to policy making – a ‘joined-up’ approach – which benefits the physical, social and financial health and wellbeing of European citizens.”
“Health is related to many important Union strategies and policies, such as the Lisbon and sustainable development strategies,” said Minister of Health and Social Services Liisa Hyssälä. “It would be especially useful to have information about the most crucial health impacts of these and other horizontal policies. There should be better attention paid to health effects in economic and trade policies.” She stressed that all EU policies have impacts on health and that this must be taken better into account, as the treaty requires.
The conference discussed in particular health inequalities as a multisectoral challenge; diet, nutrition and physical activity in countering the epidemic of chronic diseases; alcohol policies and the need to balance macroeconomic impacts and the health harm of alcohol use; transport and environment and related health matters; and mental health and public policies.
Clive Needle, Director of the EuroHealthNet Liaison Office and rapporteur of the conference, outlined the main recommendations of the workshops and led a plenary discussion on the issues they cover. He said that the many ideas sketched by the conference background papers and in the preparatory work had been fleshed out by the workshops. The different workshop themes intersect closely but demand distinct and varying responses.
Many of the proposals on the different themes concern making better use of impact assessments, comparable data and information and generally enhancing intersectoral cooperation.
In the area of nutrition and physical activity, the problem is better documented. Workshop proposals on this covered the need to for such things as CAP reform to target consumption of healthier foods and for trade agreements to incorporate public health aspects. They also covered traffic policies, urban planning, communication and mass media, sports, health equity and the situation of population groups. The issue of transport and environment has a particular impact here but requires specific attention, for instance in the area of evidence-based policy making. The issue of mainstreaming, while relevant to all themes, was seen as having particular leverage in the area of mental health, where fragmented and non- comprehensive approaches have been a problem.
Overall, the multifarious recommendations of the conference make up a thorough overview of how health in all policies can advance. The conference identified clear hooks and triggers between health quality and improvement and the development and growth of the EU economy. It made clear that progress on this front to ensure that the two are mutually enhancing is crucial to the Union’s sustainable development.
The proposals raised at the conference will be drawn up for inclusion into the Presidency Conclusions presented to the next session of the Council in November. “Let’s not just leave it up to the Presidency to do this work,” said Clive Needle, “but take the action proposals back to our own sectors.” The challenge, he said, is to ensure the suggestions of the conference are taken up. “How can we now turn them into real action?”
In connection with the conference the Presidency has published the book ‘Health in all policies – Prospects and Potentials’, which is available from the Ministry of Social Affairs and Health.
vrijdag, oktober 13, 2006
Denk mee over een andere economie
OPROEP OM MEE TE DENKEN OVER EEN ANDERE ECONOMIE. EEN ECONOMIE DIE SOCIAAL EN ECOLOGISCH HERSTEL TOT GEVOLG HEEFT.
GRAAG UW REACTIES naar info@aardewaardig.com. of www.ecoduso.org
Het hoeft geen betoog dat de mensheid bezig is haar eigen huis –de Aarde- grondig te vernielen. Ook zien we overal tekenen van sociale desintegratie en een grotere kloof tussen rijk en arm, tussen deelnemers en gemarginaliseerden. Daardoor is het steeds moeilijker tot goede oplossingen te komen.
Om ons tot een land als het onze te beperken: vroeger dachten we dat onze mentaliteit zich zou moeten verbeteren. Dan zijn we zuiniger met energie, vullen we de glasbak en accepteren de meerkosten van een roetfilter.
De overheid, met hulp van NGO’s, heeft veel bereikt. Maar de vervuiling en verstoring van het milieu gaan door, zijn over het algemeen zelfs verergerd. ‘Men’ is ook wat laks en afhoudend geworden t.a.v. de milieuellende. Broeikas, giftige lucht, verdwijnen van de vruchtbare aardlaag, leegvissen van zeeën – men weet er wel van, maar daar blijft het bij. Komt ook wel omdat men er, als individu of groepje, eigenlijk weinig aan kan doen, denkt men. En sociaal is het er helemaal niet beter op geworden. Ook zo’n gecompliceerd mega-probleem
Zo komt het dat steeds meer mensen dieper zijn gaan graven naar oorzaken en uitgekomen zijn bij de economie, bij het heersende financieel-economisch stelsel. Het veroorzaakt hevige concurrentie, groeidrang en zelfs en groeidwang. Het is voor de ondernemers: wachsen oder weichen. De noodzaak tot hun voortdurend en maximaal produceren (steeds nieuwe producten, mode, ingebouwde slijtage e.d.) duwt hen over de milieugrenzen heen. En de consumenten, wier behoeften stevig opgevoerd worden (Moet de zitbank niet vernieuwd? Niet een betere auto nodig dan die van uw buurman? Nee, dat valt niet meer te repareren!) de consumenten moeten in dit stelsel even voortdurend en maximaal afnemen, dus verspillen. Slappere economie? Het ‘consumentenvertrouwen’ moet hersteld worden, zeggen onze leiders en economen dan in koor. “Mensen, weer gaan kopen! Kom op, beetje actie! Trek de portemonnee!”
Dit absurde systeem blijkt erg schadelijk voor het aardse milieu en is ook niet erg gemeenschapsbevorderend. Steeds meer mensen beginnen er onvrede mee te krijgen. Maar we hebben allemaal geleerd dat dit het beste systeem is. Bij de Sovjets waren de winkelschappen immers leeg. En op economieles op school wordt de absurditeit keurig in het camouflagepak van de neoklassieke leer gehesen. Wij zijn ook allemaal min of meer de gevangene van dit systeem, hebben er ons brood uit. Het bepaalt in hoge mate onze mentaliteit. In de wereld rondgekeken, concludeert de Zwitserse econoom Binswanger: Waar de geldeconomie komt, verandert de mens. (Voor ons hier was dat zo lang geleden dat we er geen besef meer van hebben…)
Het wordt dus hoog tijd voor een economische omslag! Omwille van onze mentaliteit, onze normen en waarden. Omwille van onze overleving en die van onze medeschepselen – niets minder. Vandaar dat wij het initiatief hebben genomen voor een maatschappelijke discussie over de huidige economische orde. Want er is onder vele mensen grote onvrede over hoe het nu gaat en velen ook hebben goede plannen tot verbetering of verandering. Die willen wij uit het asfalt (en de maïsvelden) naar boven krijgen. Belangrijk is dat, meer dan vroeger, het gevoel algemener wordt dat het inderdaad best anders kan. Voor een groter, nog wat vast zittend publiek is het wellicht zaak subtiel de ogen te doen openen en enig perspectief te bieden (bijv. in de vorm van de vele alternatieven die in de wereld al gerealiseerd zijn of worden).
Vervolgens komen de contouren van een ander stelsel in zicht, een stelsel dat duurzaam is en sociaal (vandaar dat wij ons alvast EcoDuSo genoemd hebben).
Over ons plan ingelicht, kregen wij van een aantal bekende Nederlanders spontaan adhesie. Wij menen met hun steun een behoorlijke operatie van de grond te kunnen krijgen.
Om alvast een wijdere kring te bereiken doen wij een beroep op jullie medewerking. Laat ons weten wat jullie doen dat beschouwd kan worden als een correctie of verandering van de economie of de maatschappij. (Kan een deelthema of deelaspect zijn: ecotax, basisinkomen, baanbescherming, dierenrechten, rentevrij geld, natuurbehoud, e.d.) Jullie zouden in jullie blad wat -of nog meer- aandacht kunnen geven aan economische problemen en alternatieven. Dit om de geesten wat los te maken voor wat betreft een andere economie. Wij kunnen, indien gewenst, met materiaal behulpzaam zijn. Wij kunnen, samen met jullie, een korte enquete opstellen die jullie vervolgens via jullie blad zouden kunnen verspreiden. Helemaal mooi is, als jullie de discussie over economie actief zelf ter hand zouden nemen bij jullie achterban in de vorm van bijeenkomsten. Of er een punt van zouden maken op jullie bijeenkomsten. Hiervoor kan ook een beroep op ons gedaan worden.
Wij stellen ons voor de resultaten, gedane suggesties e.d. te verzamelen. Met deze bouwstenen proberen wij vervolgens een nieuw economisch huis te bouwen, samen met vele medebouwers.
Als jullie dat wensen, kunnen jullie intensief met EcoDuSo gaan meedenken en –doen. Dat zouden wij zeer op prijs stellen. Deze NGO’s (of personen daaruit op persoonlijke titel) gaan dan mede vormgeven aan de hele exercitie.
Doel is om met de uitkomst, die hopelijk met jullie hulp tot stand komt, naar de politiek en naar de Nederlandse bevolking te gaan in de vorm van een manifest.
Wij hopen dat jullie de urgentie van ons initiatief inzien en dat dit nu precies is wat nodig is, wat in ons land moet gebeuren en zelfs verwelkomd zal worden.
Met vriendelijke groet,
oktober 2006
de initiatiefgroep
(op persoonlijke titel):
Hans Ouwejan (Groene Bilderberg Conferentie),
Willem Hoogendijk (Nederland Anders/Stichting Aarde),
Thera van Osch ( OQadvies),
Hans Meek (Linker Wang/Groen Links),
Huib Poortman (Verbond Duurzame Ontwikkeling/De Groenen).
Adhesie (op persoonlijke titel) betuigden reeds:
Margreeth de Boer,
Thijs de la Court,
Wouter van Dieren,
Mient-Jan Faber,
Bob Goudzwaard,
Arnold Heertje,
Hans D. van Hoogstraten,
Roefie Hueting,
John Huige,
Jos Huizinga,
Michel van Hulten,
Douwe Jan Joustra,
Jan Juffermans,
Lou Keune,
Arjo Klamer,
Fred Matser,
Hans Opschoor,
Lucas Reijnders,
Jan Terlouw,
Roel in ’t Veld,
Koo van der Wal,.
Antwoord graag naar: info@ecoduso.org
of naar postadres:
EcoDuSo,
p/a Milieucentrum,
Oudegracht 60,
3511 AS Utrecht
Website: www.ecoduso.org
Postbank 1830956, t.n.v. Ecoduso, Utrecht
GRAAG UW REACTIES naar info@aardewaardig.com. of www.ecoduso.org
Het hoeft geen betoog dat de mensheid bezig is haar eigen huis –de Aarde- grondig te vernielen. Ook zien we overal tekenen van sociale desintegratie en een grotere kloof tussen rijk en arm, tussen deelnemers en gemarginaliseerden. Daardoor is het steeds moeilijker tot goede oplossingen te komen.
Om ons tot een land als het onze te beperken: vroeger dachten we dat onze mentaliteit zich zou moeten verbeteren. Dan zijn we zuiniger met energie, vullen we de glasbak en accepteren de meerkosten van een roetfilter.
De overheid, met hulp van NGO’s, heeft veel bereikt. Maar de vervuiling en verstoring van het milieu gaan door, zijn over het algemeen zelfs verergerd. ‘Men’ is ook wat laks en afhoudend geworden t.a.v. de milieuellende. Broeikas, giftige lucht, verdwijnen van de vruchtbare aardlaag, leegvissen van zeeën – men weet er wel van, maar daar blijft het bij. Komt ook wel omdat men er, als individu of groepje, eigenlijk weinig aan kan doen, denkt men. En sociaal is het er helemaal niet beter op geworden. Ook zo’n gecompliceerd mega-probleem
Zo komt het dat steeds meer mensen dieper zijn gaan graven naar oorzaken en uitgekomen zijn bij de economie, bij het heersende financieel-economisch stelsel. Het veroorzaakt hevige concurrentie, groeidrang en zelfs en groeidwang. Het is voor de ondernemers: wachsen oder weichen. De noodzaak tot hun voortdurend en maximaal produceren (steeds nieuwe producten, mode, ingebouwde slijtage e.d.) duwt hen over de milieugrenzen heen. En de consumenten, wier behoeften stevig opgevoerd worden (Moet de zitbank niet vernieuwd? Niet een betere auto nodig dan die van uw buurman? Nee, dat valt niet meer te repareren!) de consumenten moeten in dit stelsel even voortdurend en maximaal afnemen, dus verspillen. Slappere economie? Het ‘consumentenvertrouwen’ moet hersteld worden, zeggen onze leiders en economen dan in koor. “Mensen, weer gaan kopen! Kom op, beetje actie! Trek de portemonnee!”
Dit absurde systeem blijkt erg schadelijk voor het aardse milieu en is ook niet erg gemeenschapsbevorderend. Steeds meer mensen beginnen er onvrede mee te krijgen. Maar we hebben allemaal geleerd dat dit het beste systeem is. Bij de Sovjets waren de winkelschappen immers leeg. En op economieles op school wordt de absurditeit keurig in het camouflagepak van de neoklassieke leer gehesen. Wij zijn ook allemaal min of meer de gevangene van dit systeem, hebben er ons brood uit. Het bepaalt in hoge mate onze mentaliteit. In de wereld rondgekeken, concludeert de Zwitserse econoom Binswanger: Waar de geldeconomie komt, verandert de mens. (Voor ons hier was dat zo lang geleden dat we er geen besef meer van hebben…)
Het wordt dus hoog tijd voor een economische omslag! Omwille van onze mentaliteit, onze normen en waarden. Omwille van onze overleving en die van onze medeschepselen – niets minder. Vandaar dat wij het initiatief hebben genomen voor een maatschappelijke discussie over de huidige economische orde. Want er is onder vele mensen grote onvrede over hoe het nu gaat en velen ook hebben goede plannen tot verbetering of verandering. Die willen wij uit het asfalt (en de maïsvelden) naar boven krijgen. Belangrijk is dat, meer dan vroeger, het gevoel algemener wordt dat het inderdaad best anders kan. Voor een groter, nog wat vast zittend publiek is het wellicht zaak subtiel de ogen te doen openen en enig perspectief te bieden (bijv. in de vorm van de vele alternatieven die in de wereld al gerealiseerd zijn of worden).
Vervolgens komen de contouren van een ander stelsel in zicht, een stelsel dat duurzaam is en sociaal (vandaar dat wij ons alvast EcoDuSo genoemd hebben).
Over ons plan ingelicht, kregen wij van een aantal bekende Nederlanders spontaan adhesie. Wij menen met hun steun een behoorlijke operatie van de grond te kunnen krijgen.
Om alvast een wijdere kring te bereiken doen wij een beroep op jullie medewerking. Laat ons weten wat jullie doen dat beschouwd kan worden als een correctie of verandering van de economie of de maatschappij. (Kan een deelthema of deelaspect zijn: ecotax, basisinkomen, baanbescherming, dierenrechten, rentevrij geld, natuurbehoud, e.d.) Jullie zouden in jullie blad wat -of nog meer- aandacht kunnen geven aan economische problemen en alternatieven. Dit om de geesten wat los te maken voor wat betreft een andere economie. Wij kunnen, indien gewenst, met materiaal behulpzaam zijn. Wij kunnen, samen met jullie, een korte enquete opstellen die jullie vervolgens via jullie blad zouden kunnen verspreiden. Helemaal mooi is, als jullie de discussie over economie actief zelf ter hand zouden nemen bij jullie achterban in de vorm van bijeenkomsten. Of er een punt van zouden maken op jullie bijeenkomsten. Hiervoor kan ook een beroep op ons gedaan worden.
Wij stellen ons voor de resultaten, gedane suggesties e.d. te verzamelen. Met deze bouwstenen proberen wij vervolgens een nieuw economisch huis te bouwen, samen met vele medebouwers.
Als jullie dat wensen, kunnen jullie intensief met EcoDuSo gaan meedenken en –doen. Dat zouden wij zeer op prijs stellen. Deze NGO’s (of personen daaruit op persoonlijke titel) gaan dan mede vormgeven aan de hele exercitie.
Doel is om met de uitkomst, die hopelijk met jullie hulp tot stand komt, naar de politiek en naar de Nederlandse bevolking te gaan in de vorm van een manifest.
Wij hopen dat jullie de urgentie van ons initiatief inzien en dat dit nu precies is wat nodig is, wat in ons land moet gebeuren en zelfs verwelkomd zal worden.
Met vriendelijke groet,
oktober 2006
de initiatiefgroep
(op persoonlijke titel):
Hans Ouwejan (Groene Bilderberg Conferentie),
Willem Hoogendijk (Nederland Anders/Stichting Aarde),
Thera van Osch ( OQadvies),
Hans Meek (Linker Wang/Groen Links),
Huib Poortman (Verbond Duurzame Ontwikkeling/De Groenen).
Adhesie (op persoonlijke titel) betuigden reeds:
Margreeth de Boer,
Thijs de la Court,
Wouter van Dieren,
Mient-Jan Faber,
Bob Goudzwaard,
Arnold Heertje,
Hans D. van Hoogstraten,
Roefie Hueting,
John Huige,
Jos Huizinga,
Michel van Hulten,
Douwe Jan Joustra,
Jan Juffermans,
Lou Keune,
Arjo Klamer,
Fred Matser,
Hans Opschoor,
Lucas Reijnders,
Jan Terlouw,
Roel in ’t Veld,
Koo van der Wal,.
Antwoord graag naar: info@ecoduso.org
of naar postadres:
EcoDuSo,
p/a Milieucentrum,
Oudegracht 60,
3511 AS Utrecht
Website: www.ecoduso.org
Postbank 1830956, t.n.v. Ecoduso, Utrecht
Een ongemakkelijke waarheid
Al Gore
Lange tijd was Al Gore een roepende in de woestijn. Hij was een van de weinige prominente politici die het broeikaseffect consequent aan de orde stelden. Nu delen bijna alle wetenschappers zijn zorg. Maar dat is dan ook na recordhittegolven, smeltende ijskappen in Groenland en Antarctica, steeds kleiner wordende gletsjers, droogten, overstromingen, bosbranden en verwoestende tornado’s. De afgelopen jaren heeft Gore over de hele wereld lezingen gehouden over de klimaatverandering, die hij illustreerde met een uitgebreide diashow. Deze diashow vormt de basis voor zijn film-documentaire en boek Een ongemakkelijke waarheid. Gores onconventionele boek bevat de laatste wetenschappelijke inzichten, onthutsende foto’s, satellietbeelden, kaarten en grafieken, dit alles om te laten zien dat het broeikaseffect bestáát.
Foto’s van gletsjers van een paar jaar geleden en nu laten pijnlijk duidelijk zien wat de gevolgen van het opwarmen van de aarde zijn. Net als de foto’s van de beroemde berg de Kilimanjaro, die in zo’n dertig jaar tijd veel van haar sneeuw verloren heeft. Door middel van persoonlijke anekdotes en observaties over hoe het broeikaseffect een centraal thema in zijn leven is geworden, laat Al Gore in Een ongemakkelijke waarheid zien dat het broeikaseffect niet iets is wat alleen wetenschappers of politici aangaat: het is een morele kwestie en we hebben de verantwoordelijkheid er iets aan te doen.
In zijn boek, dat alles in zich heeft om een klassieker te worden, beschrijft hij met alarmerende helderheid en overtuigingskracht dat het broeikaseffect rampzalige gevolgen heeft als we het tij niet keren. Maar Gore is geen onheilsprofeet. De planeet verkeert weliswaar in een noodsituatie, maar tegelijk vormt deze crisis een spirituele, ethische en morele uitdaging om het gevaar af te wenden.
Klik hier voor meer informatie.
Nieuws over Een ongemakkelijke waarheid Al Gore op het NOS journaal - 1 september 2006
Agenda Al Gore Premiére An inconvenient truth - 6 oktober
Lange tijd was Al Gore een roepende in de woestijn. Hij was een van de weinige prominente politici die het broeikaseffect consequent aan de orde stelden. Nu delen bijna alle wetenschappers zijn zorg. Maar dat is dan ook na recordhittegolven, smeltende ijskappen in Groenland en Antarctica, steeds kleiner wordende gletsjers, droogten, overstromingen, bosbranden en verwoestende tornado’s. De afgelopen jaren heeft Gore over de hele wereld lezingen gehouden over de klimaatverandering, die hij illustreerde met een uitgebreide diashow. Deze diashow vormt de basis voor zijn film-documentaire en boek Een ongemakkelijke waarheid. Gores onconventionele boek bevat de laatste wetenschappelijke inzichten, onthutsende foto’s, satellietbeelden, kaarten en grafieken, dit alles om te laten zien dat het broeikaseffect bestáát.
Foto’s van gletsjers van een paar jaar geleden en nu laten pijnlijk duidelijk zien wat de gevolgen van het opwarmen van de aarde zijn. Net als de foto’s van de beroemde berg de Kilimanjaro, die in zo’n dertig jaar tijd veel van haar sneeuw verloren heeft. Door middel van persoonlijke anekdotes en observaties over hoe het broeikaseffect een centraal thema in zijn leven is geworden, laat Al Gore in Een ongemakkelijke waarheid zien dat het broeikaseffect niet iets is wat alleen wetenschappers of politici aangaat: het is een morele kwestie en we hebben de verantwoordelijkheid er iets aan te doen.
In zijn boek, dat alles in zich heeft om een klassieker te worden, beschrijft hij met alarmerende helderheid en overtuigingskracht dat het broeikaseffect rampzalige gevolgen heeft als we het tij niet keren. Maar Gore is geen onheilsprofeet. De planeet verkeert weliswaar in een noodsituatie, maar tegelijk vormt deze crisis een spirituele, ethische en morele uitdaging om het gevaar af te wenden.
Klik hier voor meer informatie.
Nieuws over Een ongemakkelijke waarheid Al Gore op het NOS journaal - 1 september 2006
Agenda Al Gore Premiére An inconvenient truth - 6 oktober
Mail een Europarlementariër
- Voor een betere wet op chemische stoffen:
Mail een Europarlementariër
Op 6 november 2006 komt het Europarlement bijeen voor de slotzitting over REACH. REACH is de nieuwe wet op chemische stoffen, waarbij ook de al langere tijd gebruikte chemische stoffen op veiligheid en milieuaspecten beoordeeld moeten worden. Het gaat hierbij om 30.000 meest gebruikte van de circa 100.000 stoffen, die op de markt zijn.
De industrie heeft lang en hard gelobbyd om het wetsvoorstel te verzwakken, zodat ze nauwelijks echte maatregelen hoeven te nemen.
Het Europarlement is de enige instantie, die daar nog wat aan kan doen! En wij zijn de burgers, die door deze parlementsleden vertegenwoordigd worden.
Vraag uw parlementsleden zich sterk te maken
Wij kunnen allemaal een mail sturen aan onze Europarlementsleden, waarin we vragen om een goede wet, waarin op zijn minst:
Gevaarlijke of schadelijke stoffen verplicht worden vervangen als er een minder schadelijk alternatief voorhanden is
Consumenten het recht hebben te weten, wat voor chemische stoffen in hun producten zitten
Producenten volledig verantwoordelijk zijn voor hun producten
Ga naar www.chemicalreaction.org
Klik op de link, klik vervolgens op de rode actiesticker en vervolgens op Nederland op de kaart of in de lijst met EU landen. U krijgt dan een overzicht van de Nederlandse Europarlementsleden en hoe zij over de bovengenoemd drie punten hebben gestemd. Kies een parlementslid dat niet of tegen gestemd heeft en dring er in uw mail op aan om wel deze drie punten te steunen. Of kies een parlementslid dat voor gestemd heeft en schrijf BRAVO en Ga zo door! Mail ze allemaal, of mail er een paar. Alle beetjes helpen. Laat ze in elk geval weten hoe u erover denkt.
woensdag, september 20, 2006
1 oktober Fietstocht, 7 oktober Dag van het Platteland
Op zondag 1 oktober is er een Fietstocht in het Landbouwontwikkelingsgebied van de gemeenten Oude IJsselstreek en Montferland, het Azewijnse Broek. Start 14.00 uur Laarstraat 3, Vethuizen.
U bent allen welkom om een kijkje te nemen in dit unieke oude rivierenlandschap.
Deskundige uitleg vanuit het IVN wordt geboden en misschien is er ook wel een verrassing.
Op zaterdag 7 oktober wordt de Dag van het Platteland gevierd.
U heeft waarschijnlijk een uitnodiging gekregen om dan naar de DRU in Ulft te komen voor een interactief proces. De volgende vraag gaat beantwoord worden :
Hoe ziet het platteland er in uw gemeente over 10 jaar uit?
Hoe wordt er geleefd en gewerkt?
Hoe maken we het nog vitaler, mooier, profijtelijker, natuurlijker, uitnodigender?
Aanmelden kan via de website http://www.plattelandsvisie.nl/
Hoe meer mensen meedoen, hoe beter.
Daarom: komt allen!
Lies Visscher
Verbond voor Duurzame Ontwikkeling
U bent allen welkom om een kijkje te nemen in dit unieke oude rivierenlandschap.
Deskundige uitleg vanuit het IVN wordt geboden en misschien is er ook wel een verrassing.
Op zaterdag 7 oktober wordt de Dag van het Platteland gevierd.
U heeft waarschijnlijk een uitnodiging gekregen om dan naar de DRU in Ulft te komen voor een interactief proces. De volgende vraag gaat beantwoord worden :
Hoe ziet het platteland er in uw gemeente over 10 jaar uit?
Hoe wordt er geleefd en gewerkt?
Hoe maken we het nog vitaler, mooier, profijtelijker, natuurlijker, uitnodigender?
Aanmelden kan via de website http://www.plattelandsvisie.nl/
Hoe meer mensen meedoen, hoe beter.
Daarom: komt allen!
Lies Visscher
Verbond voor Duurzame Ontwikkeling
maandag, september 18, 2006
Reconstructie veehouderij veel te duur en niet doelmatig
Agrariërs in opstand tegen bio-industrie: Geen grond, geen stront
PERSBERICHT
Etten, 4 september 2006
In de gemeente Oude IJsselstreek is een groot deel van het oude rivierengebied aangewezen als landbouwontwikkelingsgebied. Dit betekent dat er volgens het bestemmingsplan ruimte is voor het vestigen van nieuwe bedrijven die op grote schaal persdieren, vleesvarkens of kippen fokken.
Deze bedrijven betrekken het voedsel voor de dieren uit het buitenland en alle mest moet worden afgevoerd. In 2005 waren er 92 914 176 kippen en 11 311 558 varkens in ons land.
Bij de kippen is de opkoopregeling al weer voor 50 % te niet gedaan door de ingezette groei. Minister veerman heeft in EU verband afgesproken dat de Nederlandse mestproductie weer mag stijgen tot het niveau van 2002. Dit zou betekenen dat er nog ruim 300.000 varkens bij kunnen komen, terwijl juist veel gemeenschapsgeld is uitgegeven om te saneren.
Dit is een doorn in het oog van alle agrariërs die de laatste jaren netjes hun mestboekhouding hebben bijgehouden en de regels in acht hebben genomen.
Onder het motto “Geen grond geen stront” protesteert men morgen bij het gemeentehuis van de Oude IJsselstreek in Gendingen. Daar wordt om 10.00 uur een aantal documenten overhandigd aan wethouder Wybe Rijnsaardt. De bevolking wil dat er voordat de MER procedure start een structuurvisie komt die integraal met alle betrokkenen wordt bepaald en uitgaat van grondgebonden landbouw.
Het is uniek in Nederland dat agrariërs fel gekant zijn tegen het ontwikkelen van meer bio-industrie. Deze industrie hoort thuis op echte industrieterreinen bij de snelweg, naast het slachthuis en bij de voerfabrikant, zo is de gangbare mening. Men is het dan ook oneens met de visie van de LTO, die pleit voor meer grote stallen in de groene ruimte. Naast landschappelijke aspecten spelen sociale en ecologische gevolgen een rol. Men wil weten of de varkensfok meer oplevert dan het in zijn totaliteit kost. Bij kosten valt te denken valt aan extra kosten voor gezondheid, waardevermindering van huizen en bedrijven, maar ook voor schadeherstel aan wegen.
De gemeenten kunnen door strenge eisen te stellen aan de MER en door lobby bij Provincie en het Rijk ervoor zorgen dat de eis van burgers en agrariërs wordt ingewilligd. De vereniging Dorpsbelang Etten is fel tegen de komst van de bio-industrie, omdat de wind met stof en geur veelal precies op het dorp gericht is. "In deze tijd gaan we toch anders om met dieren, en zorgen we optimaal voor goede elementen in het landschap. We zijn blij met alle toeristen. Die blijven heus weg door de stank. Bovendien worden mensen ziek van het idee dat de ramen dicht moeten blijven."
Als de plannen van de LTO doorgaan komen er op den duur 25 tot 40 bedrijven voor intensieve veehouderij bij in de landbouwontwikkelingsgebieden van Gelderland.
Volgens de bewoners van het gebied is dit onbegrijpelijk in een land dat aan klimaatbeleid wil doen. Het aanvoeren van voer en afvoeren van mest veroorzaakt veel ongewenste CO2 productie.
PERSBERICHT
Etten, 4 september 2006
In de gemeente Oude IJsselstreek is een groot deel van het oude rivierengebied aangewezen als landbouwontwikkelingsgebied. Dit betekent dat er volgens het bestemmingsplan ruimte is voor het vestigen van nieuwe bedrijven die op grote schaal persdieren, vleesvarkens of kippen fokken.
Deze bedrijven betrekken het voedsel voor de dieren uit het buitenland en alle mest moet worden afgevoerd. In 2005 waren er 92 914 176 kippen en 11 311 558 varkens in ons land.
Bij de kippen is de opkoopregeling al weer voor 50 % te niet gedaan door de ingezette groei. Minister veerman heeft in EU verband afgesproken dat de Nederlandse mestproductie weer mag stijgen tot het niveau van 2002. Dit zou betekenen dat er nog ruim 300.000 varkens bij kunnen komen, terwijl juist veel gemeenschapsgeld is uitgegeven om te saneren.
Dit is een doorn in het oog van alle agrariërs die de laatste jaren netjes hun mestboekhouding hebben bijgehouden en de regels in acht hebben genomen.
Onder het motto “Geen grond geen stront” protesteert men morgen bij het gemeentehuis van de Oude IJsselstreek in Gendingen. Daar wordt om 10.00 uur een aantal documenten overhandigd aan wethouder Wybe Rijnsaardt. De bevolking wil dat er voordat de MER procedure start een structuurvisie komt die integraal met alle betrokkenen wordt bepaald en uitgaat van grondgebonden landbouw.
Het is uniek in Nederland dat agrariërs fel gekant zijn tegen het ontwikkelen van meer bio-industrie. Deze industrie hoort thuis op echte industrieterreinen bij de snelweg, naast het slachthuis en bij de voerfabrikant, zo is de gangbare mening. Men is het dan ook oneens met de visie van de LTO, die pleit voor meer grote stallen in de groene ruimte. Naast landschappelijke aspecten spelen sociale en ecologische gevolgen een rol. Men wil weten of de varkensfok meer oplevert dan het in zijn totaliteit kost. Bij kosten valt te denken valt aan extra kosten voor gezondheid, waardevermindering van huizen en bedrijven, maar ook voor schadeherstel aan wegen.
De gemeenten kunnen door strenge eisen te stellen aan de MER en door lobby bij Provincie en het Rijk ervoor zorgen dat de eis van burgers en agrariërs wordt ingewilligd. De vereniging Dorpsbelang Etten is fel tegen de komst van de bio-industrie, omdat de wind met stof en geur veelal precies op het dorp gericht is. "In deze tijd gaan we toch anders om met dieren, en zorgen we optimaal voor goede elementen in het landschap. We zijn blij met alle toeristen. Die blijven heus weg door de stank. Bovendien worden mensen ziek van het idee dat de ramen dicht moeten blijven."
Als de plannen van de LTO doorgaan komen er op den duur 25 tot 40 bedrijven voor intensieve veehouderij bij in de landbouwontwikkelingsgebieden van Gelderland.
Volgens de bewoners van het gebied is dit onbegrijpelijk in een land dat aan klimaatbeleid wil doen. Het aanvoeren van voer en afvoeren van mest veroorzaakt veel ongewenste CO2 productie.
dinsdag, juli 25, 2006
Beste mensen van de Coalitie voor Duurzame Ontwikkeling, en andere geinteresseerden,
Onderstaande brief van Jan Juffermans heb je misschien al gelezen.
Er kwam een bericht dat niet iedereen van onze nieuwe coalitie op de hoogte is gebracht.
Vandaar deze herhaalde oproep, met de nadrukkelijke wens dat je mensen en organisaties wilt wijzen op de mogelijkheid deze vraag naar een duurzame economie te ondersteunen en gepast door te sturen.
Het is belangrijk dan wij allen in staat worden gesteld om op betrokken wijze onze levens in te richten en elkaar daarin stimuleren en inspireren.
Met hartelijke groet: allen een goede zomer !! en sterkte bij het bijzondere werk.
LiesVisscher
Leven met de Aarde
Verbond voor Duurzame Ontwikkeling
-.-.-.-.-
Beste mensen,
Laten we het hoofd koel houden. Er is meer gezamenlijke actie nodig. Dit is een mogelijkheid. Zie de brief over de noodzaak van beter rekenen, eerlijke concurrentie en een duuurzame economie, bestemd voor de Tweede Kamer. Klik op de link hieronder.
Deze brief gaat eind augustus naar de Kamer en we willen er graag nog meer handtekeningen onder. Doe mee! Verder een goedevakantieperiode gewenst.
Teken ook voor een duurzame economie! Vanuit verschillende organisaties is het initiatief genomen tot een voorstel aan de Tweede Kamer om de economie op een andere manier te meten en dus ook op een andere manier beleid te maken. De belangrijkste reden is dat, zoals het nu gaat, allerlei sociale en milieukosten niet worden meegerekend en allerlei gevolgen van het economisch beleid voor de ontwikkelingslanden uit het zicht blijven. Ook wordt door de nationale beleidsmakers uitgegaan van de noodzaak van economische groei zonder zich voldoende af te vragen of er geen grenzen aan die groei zijn, en of het nu al niet genoeg is. Het voorstel is opgenomen in een brief met bijlagen die u kunt vinden op
http://www.globalternatives.nl/mevpetitie.
Staat u achter dit initiatief, dan kunt u ter plekke de brief mee ondertekenen. En u mag deze oproep natuurlijk doorsturen naar anderen!
Met vriendelijke groet,
Jan Juffermans
www.janjuffermans.nl
Alles over de Mondiale Voetafdruk op www.voetenbank.nl
Voor vakantie en uitjes: www.vakantievoetafdruk.nl
Speciaal voor voeding: www.voedselvoetafdruk.nl
Nieuw: twee boeken over de Mondiale Voetafdruk op www.janjuffermans.nl
Een van de boeken kan gratis worden gedownload.
Onderstaande brief van Jan Juffermans heb je misschien al gelezen.
Er kwam een bericht dat niet iedereen van onze nieuwe coalitie op de hoogte is gebracht.
Vandaar deze herhaalde oproep, met de nadrukkelijke wens dat je mensen en organisaties wilt wijzen op de mogelijkheid deze vraag naar een duurzame economie te ondersteunen en gepast door te sturen.
Het is belangrijk dan wij allen in staat worden gesteld om op betrokken wijze onze levens in te richten en elkaar daarin stimuleren en inspireren.
Met hartelijke groet: allen een goede zomer !! en sterkte bij het bijzondere werk.
LiesVisscher
Leven met de Aarde
Verbond voor Duurzame Ontwikkeling
-.-.-.-.-
Beste mensen,
Laten we het hoofd koel houden. Er is meer gezamenlijke actie nodig. Dit is een mogelijkheid. Zie de brief over de noodzaak van beter rekenen, eerlijke concurrentie en een duuurzame economie, bestemd voor de Tweede Kamer. Klik op de link hieronder.
Deze brief gaat eind augustus naar de Kamer en we willen er graag nog meer handtekeningen onder. Doe mee! Verder een goedevakantieperiode gewenst.
Teken ook voor een duurzame economie! Vanuit verschillende organisaties is het initiatief genomen tot een voorstel aan de Tweede Kamer om de economie op een andere manier te meten en dus ook op een andere manier beleid te maken. De belangrijkste reden is dat, zoals het nu gaat, allerlei sociale en milieukosten niet worden meegerekend en allerlei gevolgen van het economisch beleid voor de ontwikkelingslanden uit het zicht blijven. Ook wordt door de nationale beleidsmakers uitgegaan van de noodzaak van economische groei zonder zich voldoende af te vragen of er geen grenzen aan die groei zijn, en of het nu al niet genoeg is. Het voorstel is opgenomen in een brief met bijlagen die u kunt vinden op
http://www.globalternatives.nl/mevpetitie.
Staat u achter dit initiatief, dan kunt u ter plekke de brief mee ondertekenen. En u mag deze oproep natuurlijk doorsturen naar anderen!
Met vriendelijke groet,
Jan Juffermans
www.janjuffermans.nl
Alles over de Mondiale Voetafdruk op www.voetenbank.nl
Voor vakantie en uitjes: www.vakantievoetafdruk.nl
Speciaal voor voeding: www.voedselvoetafdruk.nl
Nieuw: twee boeken over de Mondiale Voetafdruk op www.janjuffermans.nl
Een van de boeken kan gratis worden gedownload.
maandag, juni 26, 2006
Steun de aktie tegen aanleg A6-A9 langs Naardermeer
Mede namens Women in Europe for a Common Future en Verbond Duurzame Ontwikkeling vraag ik jullie, voor zover je dat nog niet gedaan hebt, om mee te doen met VARA's Vroege Vogels actie tegen de aanleg van de verbinding tussen de A6-A9 langs het Naardermeer.
Stuur een mailtje naar vroegevogels@vara.nl
Stuur een mailtje naar vroegevogels@vara.nl
donderdag, juni 01, 2006
Sustainable Development for Engineers
Mededeling:
Recentelijk heeft Karel F. Mulder bij Greenleaf het tekstboek Sustainable Development for Engineers gepubliceerd. Het engelstalige boek is vooral bedoeld voor onderwijs over Duurzame Ontwikkeling aan TU ingenieurs. Wellicht kan het ook voor bèta-studierichtingen interessant zijn. Meer info op: www.greenleaf-publishing.com/catalogue/sdtextbook.htm
Helaas heb ik het boek Sustainable Development for Engineers nog niet gelezen, maar omdat het al jaren op mijn verlanglijstje staat dat dergelijke tekstboeken beschikbaar komen publiceer ik - wellicht ten overvloede - deze aankondiging door.
In alle opleidingen voor technici (en niet technici, o.a management) zou een groot deel gewijd moeten zijn aan de verantwoordelijkheid van de techneut (en het management) voor de gevolgen van het werk, t.a.v zijn/haar wijze van vraagstelling, zijn/haar wijze van onderzoeken, zijn/haar wijze van communicatie, zijn/haar wijze van toepassen in maatschappelijke verbanden. Dit alles om niet alleen vanuit eigen interesse, nieuwsgierigheid, exploitatiedrang en met snelheid aan techniek te kunnen/hoeven doen, maar om de verantwoordelijkheid die het (menselijk) leven zelf in zich heeft te kunnen vervullen.
Daarbij heeft de techneut een grote schat aan extra bagage en tijd nodig om dit alles goed te kunnen doen.
Daarom mogen wij erg benieuwd zijn naar o.a dit werk.
Lies Visscher-Endeveld
Leven met de Aarde
Recentelijk heeft Karel F. Mulder bij Greenleaf het tekstboek Sustainable Development for Engineers gepubliceerd. Het engelstalige boek is vooral bedoeld voor onderwijs over Duurzame Ontwikkeling aan TU ingenieurs. Wellicht kan het ook voor bèta-studierichtingen interessant zijn. Meer info op: www.greenleaf-publishing.com/catalogue/sdtextbook.htm
Helaas heb ik het boek Sustainable Development for Engineers nog niet gelezen, maar omdat het al jaren op mijn verlanglijstje staat dat dergelijke tekstboeken beschikbaar komen publiceer ik - wellicht ten overvloede - deze aankondiging door.
In alle opleidingen voor technici (en niet technici, o.a management) zou een groot deel gewijd moeten zijn aan de verantwoordelijkheid van de techneut (en het management) voor de gevolgen van het werk, t.a.v zijn/haar wijze van vraagstelling, zijn/haar wijze van onderzoeken, zijn/haar wijze van communicatie, zijn/haar wijze van toepassen in maatschappelijke verbanden. Dit alles om niet alleen vanuit eigen interesse, nieuwsgierigheid, exploitatiedrang en met snelheid aan techniek te kunnen/hoeven doen, maar om de verantwoordelijkheid die het (menselijk) leven zelf in zich heeft te kunnen vervullen.
Daarbij heeft de techneut een grote schat aan extra bagage en tijd nodig om dit alles goed te kunnen doen.
Daarom mogen wij erg benieuwd zijn naar o.a dit werk.
Lies Visscher-Endeveld
Leven met de Aarde
Platform Belangen van Consumenten (BeVaCo)
Platform Belangen van Consumenten is een initiatief van een verontrust burger. BeVaCo is opgericht met als doel een bijdrage te leveren tot meer transparantie als het om consumentenbelangen gaat.
Een ingezonden bericht en oproep van de oprichter van BeVaCo
Biologisch is alles wat leeft. Als je vraagt wat is een biologisch product dan is dat vaak alles wat heeft geleefd. De vraag moet zijn welke betekenis geven mensen aan biologische producten en hoe geef je daar uiting aan?
In Nederland had men in eerste instantie het biologische dynamische keurmerk. Een biologische keurmerk met een spirituele lading. Na de granenrevolutie kwam het EKO keurmerk. Wat hier onder wordt verstaan staat geschreven in kasten vol boeken. De auteurs hiervan waren boeren, consumenten, producenten en distributeurs (voorheen geitenwollen sokken publiek genoemd) Dit deden zij binnen een Raad van Advies die door hen zelf was opgericht en betaald in de door hen zelf opgerichte controle organisatie SKAL.
Toen het keurmerk EKO, uitsluitend betaald door consumenten, te machtig en te sterk werd, stuurde de koningin haar gezanten en een zak met geld. Subsidies stroomden binnen en de De Raad van Advies werd in 2001 - geruisloos - opgeheven. Hiervoor kwam in de plaats het ministerie van LNV. Albert Heijn kwam zelfs bij monde van CBL als bestuurslid in het bestuur van SKAL terwijl men geen enkele notie heeft van biologische producten zoals consumenten dat willen.
Toen kwam er een grote olifant met een grote snuit en blies het verhaaltje uit.
Volgens Veerman heeft EKO zijn langste tijd gehad en heeft het feodale systeem zijn slag weer geslagen. Radio Oranje houdt ook nu weer de mond. Ze proeven het verschil niet tussen biologische en gentechvoeding. Met dit verschil dat hun voeding uit eigen tuin komt en dat geeft deze “koninklijke” familie een goed gevoel. Bah! Dit is mijn bijdrage en wil ik graag aan een groep mensen voordragen.
Robert A. Verlinden/BeVaCo
Voormalig natuurvoedingswinkelier, lid van de Raad van Advies bij SKAL en bestuurslid bij Biologica.
zie ook: een blanco stem in beweging,
Een ingezonden bericht en oproep van de oprichter van BeVaCo
Biologisch is alles wat leeft. Als je vraagt wat is een biologisch product dan is dat vaak alles wat heeft geleefd. De vraag moet zijn welke betekenis geven mensen aan biologische producten en hoe geef je daar uiting aan?
In Nederland had men in eerste instantie het biologische dynamische keurmerk. Een biologische keurmerk met een spirituele lading. Na de granenrevolutie kwam het EKO keurmerk. Wat hier onder wordt verstaan staat geschreven in kasten vol boeken. De auteurs hiervan waren boeren, consumenten, producenten en distributeurs (voorheen geitenwollen sokken publiek genoemd) Dit deden zij binnen een Raad van Advies die door hen zelf was opgericht en betaald in de door hen zelf opgerichte controle organisatie SKAL.
Toen het keurmerk EKO, uitsluitend betaald door consumenten, te machtig en te sterk werd, stuurde de koningin haar gezanten en een zak met geld. Subsidies stroomden binnen en de De Raad van Advies werd in 2001 - geruisloos - opgeheven. Hiervoor kwam in de plaats het ministerie van LNV. Albert Heijn kwam zelfs bij monde van CBL als bestuurslid in het bestuur van SKAL terwijl men geen enkele notie heeft van biologische producten zoals consumenten dat willen.
Toen kwam er een grote olifant met een grote snuit en blies het verhaaltje uit.
Volgens Veerman heeft EKO zijn langste tijd gehad en heeft het feodale systeem zijn slag weer geslagen. Radio Oranje houdt ook nu weer de mond. Ze proeven het verschil niet tussen biologische en gentechvoeding. Met dit verschil dat hun voeding uit eigen tuin komt en dat geeft deze “koninklijke” familie een goed gevoel. Bah! Dit is mijn bijdrage en wil ik graag aan een groep mensen voordragen.
Robert A. Verlinden/BeVaCo
Voormalig natuurvoedingswinkelier, lid van de Raad van Advies bij SKAL en bestuurslid bij Biologica.
zie ook: een blanco stem in beweging,
maandag, mei 29, 2006
Verspilling door Europees Parlament
OPROEP
Zoals de meesten bekend, bestaat binnen het Europees parlement een ingeburgerd gebruik als gevolg waarvan één maal per maand het volledige Europese parlement met alle medewerkers en een bijna complete kantoorinventaris voor enkele dagen verhuist van Brussel naar Straatsburg. De enige reden hierachter is dat Frankrijk dit zo graag wil.
99% van de rekening - op jaarbasis ongeveer 200 miljoen euro - wordt toch betaald door de andere aangesloten landen.
Thans hebben een aantal europarlementsleden van verschillende partijen en uit verschillende landen een actie op touw gezet om aan deze belachelijke verspilling een eind te maken. Zij hebben hiervoor één miljoen handtekeningen nodig zodat dit onderwerp op de agenda van de Europese commissie kan worden gezet. Binnen 2 dagen zijn er een kleine 25000 handtekeningen binnen maar dit moeten er dus één miljoen worden. Surf daarom naar www.oneseat.eu en zet je handtekening zodat we met zijn allen een eind maken aan deze waanzinnige verspilling.
Zoals de meesten bekend, bestaat binnen het Europees parlement een ingeburgerd gebruik als gevolg waarvan één maal per maand het volledige Europese parlement met alle medewerkers en een bijna complete kantoorinventaris voor enkele dagen verhuist van Brussel naar Straatsburg. De enige reden hierachter is dat Frankrijk dit zo graag wil.
99% van de rekening - op jaarbasis ongeveer 200 miljoen euro - wordt toch betaald door de andere aangesloten landen.
Thans hebben een aantal europarlementsleden van verschillende partijen en uit verschillende landen een actie op touw gezet om aan deze belachelijke verspilling een eind te maken. Zij hebben hiervoor één miljoen handtekeningen nodig zodat dit onderwerp op de agenda van de Europese commissie kan worden gezet. Binnen 2 dagen zijn er een kleine 25000 handtekeningen binnen maar dit moeten er dus één miljoen worden. Surf daarom naar www.oneseat.eu en zet je handtekening zodat we met zijn allen een eind maken aan deze waanzinnige verspilling.
vrijdag, mei 26, 2006
Aquarius Alliance
De volgende oproep kwam binnen van Aquarius Alliance
Beste geïnteresseerden in ‘energetische’ , quantum- en aquarius-land & tuinbouw, en de daarbij behorende persoonlijke ontwikkeling en aarde-boer-consumentverbanden.
Een de uitnodiging aan jullie om deel te gaan nemen in het Aquarius Alliance netwerk als partner of om jezelf als vriend aan te melden.
Iemand vroeg al aan mij: wat is nou het verschil of ik vriend of partner word, behalve dat partners meer betalen?
Ik geef daarom hier kort het belangrijkste onderscheid aan:
Partners:
- Een partner is zelf actief in het ontwikkelen van / bijdragen aan het Aquarius land & tuinbouw-gedachten goed,
- Een partner werkt samen met andere partners, we nemen diensten en producten van elkaar af (bijvoorbeeld voor ecotherapie of coaching vraag je iemand in het netwerk, zodat je weet dat die persoon met dezelfde ontwikkeling bezig is en het streven naar kwaliteit in ons netwerk ondersteunt) Daardoor genereren we ook meer werk voor elkaar, maar daardoor kom je ook onverwachte nieuwe partners tegen, die soms iets bieden waar je je nog niet van bewust was.
- De activiteiten en/of het logo/ de naam van de partner komen duidelijk op de Aquarius Alliance website te staan, zodat je zichtbaar en herkenbaar wordt; met natuurlijk een link naar je eigen website.
- Met je partner-bijdrage van 19 euro/ mnd zorg je ervoor dat de Korè ( de coördinator , jelleke) haar werk kan doen, namelijk al die verbindingen leggen en workshops organiseren, fondsen regelen die nodig zijn om ook jouw werk en ontwikkeling te ondersteunen. Eigenlijk betaal je de Kore om al dat werk te doen waar je zelf niet aan toe komt, namelijk de (kennis van) andere mensen, netwerken, inzichten en literatuur bij elkaar brengen op bijeenkomsten waar jij aan deel kunt nemen om samen te leren;
- de bijeenkomsten worden ingegeven door wat de partners belangrijk vinden( leer en ontwikkeltrajecten, bespreking onderzoek, etc)
Dit is anders dan vrienden, die wel zeker geïnteresseerd zijn en de doelen van het Aquarius Alliance netwerk ondersteunen en ook naar bijeenkomsten kunnen komen, en voor dat alles 5 euro per maand bijdragen (net zoals je aan bijvoorbeeld het WNF of Rode Kruis of ieder ander goed doel kunt doen);
Vrienden zitten echter niet in het samenwerkings-circuit van partners, worden ook niet op de website vermeld en zijn niet richtinggevend voor de workshops of andere zaken die de Korè regelt.
Ik hoop dat dit wat verheldert!?
Ik kijk uit naar je aanmelding als vriend dan wel partner!
J. de Nooy,
Aquarius Alliance
www.Aquarius-Alliance.COM
Beste geïnteresseerden in ‘energetische’ , quantum- en aquarius-land & tuinbouw, en de daarbij behorende persoonlijke ontwikkeling en aarde-boer-consumentverbanden.
Een de uitnodiging aan jullie om deel te gaan nemen in het Aquarius Alliance netwerk als partner of om jezelf als vriend aan te melden.
Iemand vroeg al aan mij: wat is nou het verschil of ik vriend of partner word, behalve dat partners meer betalen?
Ik geef daarom hier kort het belangrijkste onderscheid aan:
Partners:
- Een partner is zelf actief in het ontwikkelen van / bijdragen aan het Aquarius land & tuinbouw-gedachten goed,
- Een partner werkt samen met andere partners, we nemen diensten en producten van elkaar af (bijvoorbeeld voor ecotherapie of coaching vraag je iemand in het netwerk, zodat je weet dat die persoon met dezelfde ontwikkeling bezig is en het streven naar kwaliteit in ons netwerk ondersteunt) Daardoor genereren we ook meer werk voor elkaar, maar daardoor kom je ook onverwachte nieuwe partners tegen, die soms iets bieden waar je je nog niet van bewust was.
- De activiteiten en/of het logo/ de naam van de partner komen duidelijk op de Aquarius Alliance website te staan, zodat je zichtbaar en herkenbaar wordt; met natuurlijk een link naar je eigen website.
- Met je partner-bijdrage van 19 euro/ mnd zorg je ervoor dat de Korè ( de coördinator , jelleke) haar werk kan doen, namelijk al die verbindingen leggen en workshops organiseren, fondsen regelen die nodig zijn om ook jouw werk en ontwikkeling te ondersteunen. Eigenlijk betaal je de Kore om al dat werk te doen waar je zelf niet aan toe komt, namelijk de (kennis van) andere mensen, netwerken, inzichten en literatuur bij elkaar brengen op bijeenkomsten waar jij aan deel kunt nemen om samen te leren;
- de bijeenkomsten worden ingegeven door wat de partners belangrijk vinden( leer en ontwikkeltrajecten, bespreking onderzoek, etc)
Dit is anders dan vrienden, die wel zeker geïnteresseerd zijn en de doelen van het Aquarius Alliance netwerk ondersteunen en ook naar bijeenkomsten kunnen komen, en voor dat alles 5 euro per maand bijdragen (net zoals je aan bijvoorbeeld het WNF of Rode Kruis of ieder ander goed doel kunt doen);
Vrienden zitten echter niet in het samenwerkings-circuit van partners, worden ook niet op de website vermeld en zijn niet richtinggevend voor de workshops of andere zaken die de Korè regelt.
Ik hoop dat dit wat verheldert!?
Ik kijk uit naar je aanmelding als vriend dan wel partner!
J. de Nooy,
Aquarius Alliance
www.Aquarius-Alliance.COM
het Nederlands Sociaal Forum
Hallo,
In de massamedia heb je weinig gehoord over het Nederlands Sociaal Forum, maar het nieuws is er wel degelijk.
Een team van onafhankelijke mediamakers heeft zelf een nieuwsstroom verzorgd, in de vorm van tekst, foto's, video en audio.
Als je materiaal wilt gebruiken: wees welkom. Ook een link kan nooit
kwaad: http://www.sociaalforum.nl/spz/pub/website/main.php?obj_id=269540606
Zegt het voort,
Boyd Noorda
In de massamedia heb je weinig gehoord over het Nederlands Sociaal Forum, maar het nieuws is er wel degelijk.
Een team van onafhankelijke mediamakers heeft zelf een nieuwsstroom verzorgd, in de vorm van tekst, foto's, video en audio.
Als je materiaal wilt gebruiken: wees welkom. Ook een link kan nooit
kwaad: http://www.sociaalforum.nl/spz/pub/website/main.php?obj_id=269540606
Zegt het voort,
Boyd Noorda
maandag, mei 22, 2006
Betuweroute anders benutten (uit: Reformatorisch Dagblad, 9mei'06)
De Betuweroute is niet rendabel te krijgen. Daarom moet de Kamer naar alternatieven zoeken, stelt Lies Visscher-Endeveld.
Kamerleden zijn ontevreden over het plan om de Betuwelijn alléén door ProRail, een bedrijf dat voor 100 procent in handen is van het Rijk, te laten exploiteren. Groot risico voor de Nederlandse staat en de belastingbetalers. Het exploiteren zal ten minste 75 miljoen euro per jaar kosten, terwijl schepen het vervoer naar Duisburg of verder beter verzorgen dan de treinen op de Betuweroute.
Waarom nog ophef maken over dit hoofdpijndossier? Omdat er nooit goed onafhankelijk onderzoek is gedaan naar nut en noodzaak van dit goederenspoor. Omdat er geen economische analyses zijn van diverse scenario’s.
In 1994, toen de Tweede Kamer twijfelde over de aanleg, zijn studies gedaan om een verantwoorde besluitvorming mogelijk te maken. De politiek was niet moedig en had geen toekomstvisie voor duurzaamheid. Herstel van landschap was geen item, evenmin als minder vervoer en energieverbruik, beter benutten van bestaand spoor en bestaande wegen. De Betuweroute maakte de politiek ongeloofwaardig.
De Overeenkomst van Warnemünde, uit 1992, maakt dat niet meer dan 50 procent van de goederen over de hoofdtak van de Betuweroute Duitsland in mag. Er is een oud verdrag van kracht waarin vier treinen per richting per uur worden toegestaan. Gevolg is dat niet meer dan 75 treinen per etmaal Duitsland in mogen.
Verder liggen tussen de Nederlandse grens en Oberhausen 64 ongelijkvloerse kruisingen, vooral in woonkernen. Veiligheidsrisico’s en gevaarlijke stoffen bedreigen burgers. Af en toe is er een gemeente waarvan de brandweer wakker wordt en zich realiseert dat men niet toegerust en voorbereid is op eventuele calamiteiten.
Vraag
De Kamer staat opnieuw voor een belangrijke keuze: nemen we de lijn in exploitatie, met blijvend maatschappelijk verlies in het vooruitzicht? Ook in 1995 werd de vraag gesteld: is het verantwoord een lijn aan te leggen, waarvan nut en noodzaak niet zijn aangetoond en die steeds geld kost en lijnrecht ingaat tegen principes voor duurzaamheid?
Door de vergrijzende bevolking en het dematerialiseren van het maatschappelijk leven zal minder transport nodig zijn. Een andere economie -vol innovatie en duurzaamheid- zal opbloeien in het nieuwe Europa. Daarin zal geldt beschikbaar zijn voor vervoer over water. Terwijl moderne beveiligingssystemen viermaal zo veel treinbewegingen mogelijk maken op het bestaande spoor.
De aanlegkosten van de Betuweroute worden geschat op 4,5 miljard euro. Het bedrijfsleven zou 1,5 miljard euro voor zijn rekening nemen. Dat werd niet gedaan. Toch besloot men tot aanleg. Het moge duidelijk zijn dat de werkelijke geldelijke kosten veel hoger zijn. Zij worden inmiddels geschat op 5,5 miljard euro. Voor exploitatie is 75 miljoen euro per jaar nodig.
Vervoerseconoom drs. Henk van Gent raadt aan de Betuweroute voorlopig ongebruikt te laten, totdat de marktsituatie een betere en meer maatschappelijk verantwoorde exploitatie toelaat en de Europese regels uniformer zijn. Zal de Europees commissaris voor Mededinging ingrijpen bij oneerlijke concurrentie?
Betuwemuur
Het is hoog tijd dat regering en parlement inzien dat zonder kosten-batenanalyse geen zinnig besluit mogelijk is. De Kamer dient de minister in dezen op haar verantwoordelijkheid te wijzen. Het niet in gebruik nemen van de goederenspoorlijn is gunstig voor Europa, Duitsland en Nederland. Bij de berekeningen dienen alle maatschappelijke kosten en baten te worden betrokken. Daarbij spelen onder meer een rol: IJzeren Rijn, andere spoorwegen, de rechten van België, de haven van Antwerpen, het reizigersvervoer, de spooraansluiting in Duitsland, de concurrentie met de scheepvaart, het verlies aan natuur en landbouwgrond en de wijze van compenseren, veiligheidsaspecten en de uniformering in Europa.
In Europa moet samengewerkt worden om tot een energetisch optimaal vervoerssysteem te komen, met nadruk op samenwerken en energie besparen, niet op concurreren.
Kalkar (beoogde kernenergiecentrale) werd omgetoverd tot winstgevende pretpark, werkelijk goed voor werkgelegenheid en ondernemerschap.
De Betuwemuur, van west naar oost door ons land, kan worden herbenut, ingezet tot welzijn van plaatselijke gemeenschappen, voor openbaarvervoerssystemen in de stedendriehoeken en voor het Rondje Randstad of het oplossen van knelpunten in het bestaande spoor. Gemeenten kunnen hiertoe prijsvragen organiseren. Kees Zijderveld ziet als oplossing deze Betuwelijn te verkopen aan een sloper en de dijk terug te geven aan de natuur. Dat zijn echte baten!
De auteur is actief binnen het Verbond voor Duurzame Ontwikkeling.
Kamerleden zijn ontevreden over het plan om de Betuwelijn alléén door ProRail, een bedrijf dat voor 100 procent in handen is van het Rijk, te laten exploiteren. Groot risico voor de Nederlandse staat en de belastingbetalers. Het exploiteren zal ten minste 75 miljoen euro per jaar kosten, terwijl schepen het vervoer naar Duisburg of verder beter verzorgen dan de treinen op de Betuweroute.
Waarom nog ophef maken over dit hoofdpijndossier? Omdat er nooit goed onafhankelijk onderzoek is gedaan naar nut en noodzaak van dit goederenspoor. Omdat er geen economische analyses zijn van diverse scenario’s.
In 1994, toen de Tweede Kamer twijfelde over de aanleg, zijn studies gedaan om een verantwoorde besluitvorming mogelijk te maken. De politiek was niet moedig en had geen toekomstvisie voor duurzaamheid. Herstel van landschap was geen item, evenmin als minder vervoer en energieverbruik, beter benutten van bestaand spoor en bestaande wegen. De Betuweroute maakte de politiek ongeloofwaardig.
De Overeenkomst van Warnemünde, uit 1992, maakt dat niet meer dan 50 procent van de goederen over de hoofdtak van de Betuweroute Duitsland in mag. Er is een oud verdrag van kracht waarin vier treinen per richting per uur worden toegestaan. Gevolg is dat niet meer dan 75 treinen per etmaal Duitsland in mogen.
Verder liggen tussen de Nederlandse grens en Oberhausen 64 ongelijkvloerse kruisingen, vooral in woonkernen. Veiligheidsrisico’s en gevaarlijke stoffen bedreigen burgers. Af en toe is er een gemeente waarvan de brandweer wakker wordt en zich realiseert dat men niet toegerust en voorbereid is op eventuele calamiteiten.
Vraag
De Kamer staat opnieuw voor een belangrijke keuze: nemen we de lijn in exploitatie, met blijvend maatschappelijk verlies in het vooruitzicht? Ook in 1995 werd de vraag gesteld: is het verantwoord een lijn aan te leggen, waarvan nut en noodzaak niet zijn aangetoond en die steeds geld kost en lijnrecht ingaat tegen principes voor duurzaamheid?
Door de vergrijzende bevolking en het dematerialiseren van het maatschappelijk leven zal minder transport nodig zijn. Een andere economie -vol innovatie en duurzaamheid- zal opbloeien in het nieuwe Europa. Daarin zal geldt beschikbaar zijn voor vervoer over water. Terwijl moderne beveiligingssystemen viermaal zo veel treinbewegingen mogelijk maken op het bestaande spoor.
De aanlegkosten van de Betuweroute worden geschat op 4,5 miljard euro. Het bedrijfsleven zou 1,5 miljard euro voor zijn rekening nemen. Dat werd niet gedaan. Toch besloot men tot aanleg. Het moge duidelijk zijn dat de werkelijke geldelijke kosten veel hoger zijn. Zij worden inmiddels geschat op 5,5 miljard euro. Voor exploitatie is 75 miljoen euro per jaar nodig.
Vervoerseconoom drs. Henk van Gent raadt aan de Betuweroute voorlopig ongebruikt te laten, totdat de marktsituatie een betere en meer maatschappelijk verantwoorde exploitatie toelaat en de Europese regels uniformer zijn. Zal de Europees commissaris voor Mededinging ingrijpen bij oneerlijke concurrentie?
Betuwemuur
Het is hoog tijd dat regering en parlement inzien dat zonder kosten-batenanalyse geen zinnig besluit mogelijk is. De Kamer dient de minister in dezen op haar verantwoordelijkheid te wijzen. Het niet in gebruik nemen van de goederenspoorlijn is gunstig voor Europa, Duitsland en Nederland. Bij de berekeningen dienen alle maatschappelijke kosten en baten te worden betrokken. Daarbij spelen onder meer een rol: IJzeren Rijn, andere spoorwegen, de rechten van België, de haven van Antwerpen, het reizigersvervoer, de spooraansluiting in Duitsland, de concurrentie met de scheepvaart, het verlies aan natuur en landbouwgrond en de wijze van compenseren, veiligheidsaspecten en de uniformering in Europa.
In Europa moet samengewerkt worden om tot een energetisch optimaal vervoerssysteem te komen, met nadruk op samenwerken en energie besparen, niet op concurreren.
Kalkar (beoogde kernenergiecentrale) werd omgetoverd tot winstgevende pretpark, werkelijk goed voor werkgelegenheid en ondernemerschap.
De Betuwemuur, van west naar oost door ons land, kan worden herbenut, ingezet tot welzijn van plaatselijke gemeenschappen, voor openbaarvervoerssystemen in de stedendriehoeken en voor het Rondje Randstad of het oplossen van knelpunten in het bestaande spoor. Gemeenten kunnen hiertoe prijsvragen organiseren. Kees Zijderveld ziet als oplossing deze Betuwelijn te verkopen aan een sloper en de dijk terug te geven aan de natuur. Dat zijn echte baten!
De auteur is actief binnen het Verbond voor Duurzame Ontwikkeling.
Symposium: Århus at risk
Donderdag 29 juni van 13:00 tot 17:30 uur organiseren Natuur en Milieu en de provinciale Milieufederaties het Symposium: Århus at risk; communiceren over milieu en gezondheidsrisico's.
Locatie Stadskasteel de Oudaen in Utrecht
Hoe zet ik milieudata om in begrijpelijke informatie over gezondheidsrisico's?
Aan welke informatie hebben bewoners nu echt behoefte?
Leidt meer informatie niet vooral tot meer onrust?
En hoe doen andere overheden dat?
Deze en andere vragen komen aan bod op het symposium Århus at risk, dat de Provinciale Milieufederaties en Stichting Natuur en Milieu op 29 juni organiseren.
Daarnaast wordt tijdens het symposium de winnaar bekend gemaakt van de 'Århus at work' prijsvraag; voor het beste en meest inspirerende initiatief om burgers te informeren over gezondheidsrisico's in hun buurt.
Zie www.aarhusatrisk.nl voor meer informatie en opgave.
Met vriendelijke groet en hopenlijk tot de 29e!
K. Blaauw
Stichting Natuur en Milieu
Team Ruimte en Mobiliteit
Postbus 1578
3500 BN Utrecht
Vindt u gezonde lucht ook belangrijk? Kijk op www.natuurenmilieu.nl
Locatie Stadskasteel de Oudaen in Utrecht
Hoe zet ik milieudata om in begrijpelijke informatie over gezondheidsrisico's?
Aan welke informatie hebben bewoners nu echt behoefte?
Leidt meer informatie niet vooral tot meer onrust?
En hoe doen andere overheden dat?
Deze en andere vragen komen aan bod op het symposium Århus at risk, dat de Provinciale Milieufederaties en Stichting Natuur en Milieu op 29 juni organiseren.
Daarnaast wordt tijdens het symposium de winnaar bekend gemaakt van de 'Århus at work' prijsvraag; voor het beste en meest inspirerende initiatief om burgers te informeren over gezondheidsrisico's in hun buurt.
Zie www.aarhusatrisk.nl voor meer informatie en opgave.
Met vriendelijke groet en hopenlijk tot de 29e!
K. Blaauw
Stichting Natuur en Milieu
Team Ruimte en Mobiliteit
Postbus 1578
3500 BN Utrecht
Vindt u gezonde lucht ook belangrijk? Kijk op www.natuurenmilieu.nl
Eerlijk delen = Eerlijk meten
22 mei 2006, 12.45 - 17.00 uur: Congres Eerlijk delen = Eerlijk meten.
De economische groei van landen wordt gemeten d.m.v. het BNP. Er is een alternatief. Door anders te meten kunnen we de verhoudingen tussen landen en werelddelen op een eerlijker wijze inzichtelijk maken en duurzame ontwikkeling stimuleren.
Statenzaal, Provinciehuis Zuid-Holland, Zuid-Hollandplein 1, Den Haag.
Toegang gratis.
Vooraf aanmeldenvia www.eerlijkmeten.nl.
Organisatie: De Derde Kamer en NCDO.
Info:0180-320379 06-44160634.
E-mail: esther.somers@dederdekamer.org
Web: http://www.eerlijkmeten.nl
De economische groei van landen wordt gemeten d.m.v. het BNP. Er is een alternatief. Door anders te meten kunnen we de verhoudingen tussen landen en werelddelen op een eerlijker wijze inzichtelijk maken en duurzame ontwikkeling stimuleren.
Statenzaal, Provinciehuis Zuid-Holland, Zuid-Hollandplein 1, Den Haag.
Toegang gratis.
Vooraf aanmeldenvia www.eerlijkmeten.nl.
Organisatie: De Derde Kamer en NCDO.
Info:0180-320379 06-44160634.
E-mail: esther.somers@dederdekamer.org
Web: http://www.eerlijkmeten.nl
Because transportation is a moral issue
Vervoer is een morele zaak, daarover gaat de site http://www.whatwouldjesusdrive.org/
In mijn site probeer ik ook mensen breder te laten kijken naar verkeer. En dat is erg nodig. Ik hoop dan ook dat het Platform Duurzame Mobiliteit daarin succes gaat hebben.
Groet,
Johan http://verkeerenleefomgeving.nl
In mijn site probeer ik ook mensen breder te laten kijken naar verkeer. En dat is erg nodig. Ik hoop dan ook dat het Platform Duurzame Mobiliteit daarin succes gaat hebben.
Groet,
Johan http://verkeerenleefomgeving.nl
donderdag, mei 18, 2006
Behoud de Kaloot
Geachte lezer,
In Zeeland voeren mensen met liefde voor de omgeving en zicht op een duurzame economie al jarenlang actie om aandacht te krijgen voor normen en waarden.
De tunnel onder de Westerschelde heeft zijn doel gemist, "meer werkgelegenheid" is niet gekomen, alleen meer leegloop, verlatenheid, grootschaligheid en minder betrokkenheid. Dit laten bewoners ter plekke weten.
Nu dreigt het provinciebestuur van Zeeland zich nog steeds niet te bekeren van de heilloze weg voor zogenaamde vooruitgang.
(Bewustwording t.a.v een nodige herdefiniering van "vooruitgang en ontwikkeling" is nodig).
Hopelijk komen veel mensen op 28 mei naar de Kaloot in Zeeland (liefst met OV en fiets), om samen het behoud van de Kaloot te ondersteunen en te genieten van dit kleine stukje aarde, dat miljoenen jaren natuur liet ZIJN.
Wellicht is het mogelijk de pers nog meer te interesseren voor wat er gebeurt. Probeer interviews te krijgen over relaties klimaatverandering-niet duurzaam transport, de afname van biodiversiteit e.d.
De aarde kan slechts beperkt goederen en schone lucht en water voor ons mensen leveren. Wij westerlingen verbruiken al vier tot twee keer te veel, zo leert de mondiale voetafdruk. zie www.kleineaarde.nl. en www.voetenbank.nl Op andere delen van de aarde wordt water verbruikt voor ons. zie www.waterfootprint.org
De niet duurzame economie, vroeger noemde je dat het vereren van mammon, wordt mede versterkt doordat het heilige (heilzame) ondergeschikt wordt gemaakt. of zelfs gebaggataliseerd en steeds weer vernietigd. Als het heilige niet in ere wordt hersteld, zal de mens zinloos sterven.
Het idee dat eerst "verdiend" moet worden voor iets aan milieu, cultuur of sociale voorziening gedaan kan worden is onjuist. Het gaat erom hoe het beschikbare nu verdeeld en benut wordt. Hoe mensen deel zijn van het geheel en men toegerust, betrokken bij de eigen leefomgeving, verantwoordelijk is. Deze natuurlijke betrokkenheid wordt gedood in de huidige lobbycratie met een niet duurzame economie. De lobbycratie, waarin veelal leugens en modellen de dienst uitmaken, los van een werkelijkheid.
Het idee dat een vlinder, ander dier of plant de "ontwikkeling" tegen houdt is onjuist. Die vlinder zet aan tot een andere ontwikkeling en laat ons een beroep doen op creativiteit en verbonden zijn.
Nog meer geld weggooien om de heilloze competitie aan te gaan met de buurhavens, wereldmachten en krachten, ten koste van de aanwezige kwaliteit voor leven, is niet moreel. De Schepping staat op het spel. Langzaam sterft de aarde. (kersttoespraak Kon. Beatrix 1988)
Hopelijk wordt dat nu eindelijk helder bij bestuurders en alle mensen. Hopelijk gaat men nadenken over de achterliggende oorzaken van ons liefdeloos, onverantwoord, immoreel gedrag om "meer".
Een ander type economie is nodig, met onthaasten, eerlijk delen, en herstel van de omgeving en natuurlijke systemen als inzet en kader. In die economie hebben mensen het besef deel te zijn van het geheel. In die economie wordt geen energie misbruikt en komt alles zinvol tot ontplooiing. Door anders globaliseren herstelt het leven in dankbaarheid op locatie en ontstaat harmonie met de aarde en al haar bewoners.
Dankbaarheid was het thema van het jubileumjaar 2005 van Kon Beatrix.
Laten we allemaal samen werken in verrassende coalities, om m.n. lokale bestuurders te ondersteunen bij keuzen voor herstel, zodat het heilzame centraal komt te staan. Dat kan o.a door de nieuwe handleiding van het IVN, "Praktische beleidsbeinvloeding voor duurzaamheid" te promoten en te benutten.
In verbondenheid,
Lies Visscher
Leven met de Aarde
In Zeeland voeren mensen met liefde voor de omgeving en zicht op een duurzame economie al jarenlang actie om aandacht te krijgen voor normen en waarden.
De tunnel onder de Westerschelde heeft zijn doel gemist, "meer werkgelegenheid" is niet gekomen, alleen meer leegloop, verlatenheid, grootschaligheid en minder betrokkenheid. Dit laten bewoners ter plekke weten.
Nu dreigt het provinciebestuur van Zeeland zich nog steeds niet te bekeren van de heilloze weg voor zogenaamde vooruitgang.
(Bewustwording t.a.v een nodige herdefiniering van "vooruitgang en ontwikkeling" is nodig).
Hopelijk komen veel mensen op 28 mei naar de Kaloot in Zeeland (liefst met OV en fiets), om samen het behoud van de Kaloot te ondersteunen en te genieten van dit kleine stukje aarde, dat miljoenen jaren natuur liet ZIJN.
Wellicht is het mogelijk de pers nog meer te interesseren voor wat er gebeurt. Probeer interviews te krijgen over relaties klimaatverandering-niet duurzaam transport, de afname van biodiversiteit e.d.
De aarde kan slechts beperkt goederen en schone lucht en water voor ons mensen leveren. Wij westerlingen verbruiken al vier tot twee keer te veel, zo leert de mondiale voetafdruk. zie www.kleineaarde.nl. en www.voetenbank.nl Op andere delen van de aarde wordt water verbruikt voor ons. zie www.waterfootprint.org
De niet duurzame economie, vroeger noemde je dat het vereren van mammon, wordt mede versterkt doordat het heilige (heilzame) ondergeschikt wordt gemaakt. of zelfs gebaggataliseerd en steeds weer vernietigd. Als het heilige niet in ere wordt hersteld, zal de mens zinloos sterven.
Het idee dat eerst "verdiend" moet worden voor iets aan milieu, cultuur of sociale voorziening gedaan kan worden is onjuist. Het gaat erom hoe het beschikbare nu verdeeld en benut wordt. Hoe mensen deel zijn van het geheel en men toegerust, betrokken bij de eigen leefomgeving, verantwoordelijk is. Deze natuurlijke betrokkenheid wordt gedood in de huidige lobbycratie met een niet duurzame economie. De lobbycratie, waarin veelal leugens en modellen de dienst uitmaken, los van een werkelijkheid.
Het idee dat een vlinder, ander dier of plant de "ontwikkeling" tegen houdt is onjuist. Die vlinder zet aan tot een andere ontwikkeling en laat ons een beroep doen op creativiteit en verbonden zijn.
Nog meer geld weggooien om de heilloze competitie aan te gaan met de buurhavens, wereldmachten en krachten, ten koste van de aanwezige kwaliteit voor leven, is niet moreel. De Schepping staat op het spel. Langzaam sterft de aarde. (kersttoespraak Kon. Beatrix 1988)
Hopelijk wordt dat nu eindelijk helder bij bestuurders en alle mensen. Hopelijk gaat men nadenken over de achterliggende oorzaken van ons liefdeloos, onverantwoord, immoreel gedrag om "meer".
Een ander type economie is nodig, met onthaasten, eerlijk delen, en herstel van de omgeving en natuurlijke systemen als inzet en kader. In die economie hebben mensen het besef deel te zijn van het geheel. In die economie wordt geen energie misbruikt en komt alles zinvol tot ontplooiing. Door anders globaliseren herstelt het leven in dankbaarheid op locatie en ontstaat harmonie met de aarde en al haar bewoners.
Dankbaarheid was het thema van het jubileumjaar 2005 van Kon Beatrix.
Laten we allemaal samen werken in verrassende coalities, om m.n. lokale bestuurders te ondersteunen bij keuzen voor herstel, zodat het heilzame centraal komt te staan. Dat kan o.a door de nieuwe handleiding van het IVN, "Praktische beleidsbeinvloeding voor duurzaamheid" te promoten en te benutten.
In verbondenheid,
Lies Visscher
Leven met de Aarde
Start weblog Stichting Leven met de Aarde
Met ingang van 18 mei 2006 beschikt de Stichting Leven met de Aarde over een eigen weblog.
De doelstelling en werkwijze van de Stichting Leven met de Aarde luidt:
Het bevorderen van duurzaam samen leven van alle leven, planten, bomen, dieren en mensen met de aarde op welke schaal dan ook. Indachtig dat een duurzame samenleving een holarchie is waarbij vier hoofdaspecten kunnen worden onderscheiden:
Een spiritueel:
Open zijn voor en naar het onbekende, het misschien alles omvattende; eerbiedig verwonderd zijn in alle bestaan, aandachtig zijn; bewust leven, denken, willen, meedoen, verantwoordelijkheden willen dragen; creatief willen zijn met visie; schoonheid nastreven; vrij zijn.
Een ecologisch:
Biodiversiteit onderhouden, biomassa/milieugebruiksruimte zo groot mogelijk maken en koesteren; rechtvaardig delen en optimaal benutten van natuurlijke kringlopen voor het noodzakelijke voor blijvend voortbestaan van alle leven met de aarde, in gezondheid en vrede.
Een sociaal:
Aandacht en zorg geven aan elkaar en aan de natuur; samen overleggen, werken en
delen op basis van gelijkwaardigheid; tijd besteden aan sport, spel, theater, zang,
muziek, dans, kunst, met vreugde en liefde.
Een economisch:
Richten op ontplooiing en welzijn van alle mensen en de natuur met de aarde; het
benutten van fossiele energieën vervangen door het benutten van alternatieve
energieën en natuurlijke kringlopen; spaarzaam benutten van grondstoffen,
materialen en producten; het hergebruiken van producten, materialen, en grondstoffen.
en voorts al wat hiermee rechtstreeks of zijdelings verband houdt of daartoe bevorderlijk kan zijn, alles in de ruimste zin van het woord.
De doelstelling en werkwijze van de Stichting Leven met de Aarde luidt:
Het bevorderen van duurzaam samen leven van alle leven, planten, bomen, dieren en mensen met de aarde op welke schaal dan ook. Indachtig dat een duurzame samenleving een holarchie is waarbij vier hoofdaspecten kunnen worden onderscheiden:
Een spiritueel:
Open zijn voor en naar het onbekende, het misschien alles omvattende; eerbiedig verwonderd zijn in alle bestaan, aandachtig zijn; bewust leven, denken, willen, meedoen, verantwoordelijkheden willen dragen; creatief willen zijn met visie; schoonheid nastreven; vrij zijn.
Een ecologisch:
Biodiversiteit onderhouden, biomassa/milieugebruiksruimte zo groot mogelijk maken en koesteren; rechtvaardig delen en optimaal benutten van natuurlijke kringlopen voor het noodzakelijke voor blijvend voortbestaan van alle leven met de aarde, in gezondheid en vrede.
Een sociaal:
Aandacht en zorg geven aan elkaar en aan de natuur; samen overleggen, werken en
delen op basis van gelijkwaardigheid; tijd besteden aan sport, spel, theater, zang,
muziek, dans, kunst, met vreugde en liefde.
Een economisch:
Richten op ontplooiing en welzijn van alle mensen en de natuur met de aarde; het
benutten van fossiele energieën vervangen door het benutten van alternatieve
energieën en natuurlijke kringlopen; spaarzaam benutten van grondstoffen,
materialen en producten; het hergebruiken van producten, materialen, en grondstoffen.
en voorts al wat hiermee rechtstreeks of zijdelings verband houdt of daartoe bevorderlijk kan zijn, alles in de ruimste zin van het woord.
Abonneren op:
Posts (Atom)